Koşmak

Dönüş turlarında rüzgarı karşıma alıyorum. Bir güzel ediyor, bir güzel esiyor ki... O ana kadar ısınan vücudum bir anda soğuyor. Halk arasında "tosba - tosbağa aslında", "kaplumbağa - aslında kaplumba" diye adlandırdığımız araç gibi hava soğutmalı bir şekilde soğuyorum güzelce.

Lakin rüzgar bazen sert esiyor, soğuk esiyor... Aerodinamiği kuvvetli saç şeklim, beni bu soğuktan korumaya yetmiyor. İşte böyle durumlar için aldığım kapşonlu - kapüşon olmalı - giysilerim imdadıma koşuyor. Kapatıyorum... Doğal olarak rüzgar kapüşondan içeri süzülüyor ve şişiriyor kapüşonu. Kafamdan sıyrılıp gitmesin diyerek yakalıyorum her defasında. Yandan sarkan iplerini sıkarak yüzümü, gözümü iyice örtüyorum. Önümü görebilecek kadar bir boşluk bırakmama rağmen, kapüşonun tekrar firar etmesi için ihtiyacı olan süre o kadar kısa ki... Üç beş adım?

Böyle saçma koşuyorum işte...

Ama iyi geliyor...